Kırmızı Oda Dizisi Gibi Yaşadıklarınız Hikayeniz mi Var? Sizde Yazın

22 Yorum 108 kez izlendi

TV8 ekranlarında yayınlanan Kırmızı oda dizisi 7’den 70’e herkesi oldukça derinden etkiledi. Gerçek yaşam hikayelerinden alıntılanmış olan ve senaryolaştırılarak dizi haline getirilen Kırmızı oda dizisindeki oyuncuların hikayeleri gerçekten çok dramatik. Her ne kadar bu oyuncuların oynadığı senaryolar gerçek hayattan esinlenilmiş olsa da ülkemizde birçok insanın yaşadığı dramlar bir diziye çevrilemiyor ve herkesin yaşadığı kendisinde saklı kalıyor. Biz bu konumuzda kırmızı oda dizisindeki gibi hikayesi olanlara, anlatacak drama yaşanmış gerçeklikleri olanlara bir sayfa açarak onları dinlemek ve hikayelerini tüm Türkiye ile paylaşmasını sağlamak istiyoruz.

Kırmızı Oda Dizisi Gibi Yaşadıklarınız Hikayeniz mi Var?

Sizlerde kırmızı oda dizisindeki yaşanmış gerçek bir dramınız olduysa kimseye anlatamadığınız içinizde büyüyen ve sizi içten içe kemiren olaylar varsa aşağıdaki yorum kısmına uzunca yazabilir ve hikayenizi bizlerle paylaşabilirsiniz. Hatta bu hikayelerin dizi yapılmasını isterseniz lütfen altına dizide kullanılmasını istiyorum diye not düşünürüz. Kırmızı oda dizisindeki gibi hikayesi olan gerçek yaşanmışlıkları olan herkesi aşağıdaki yorum kısmından bizlere ulaşarak uzunca yaşadığı olayı anlatmasını bekliyoruz. Eminiz ki sizlerinde yaşadığı belki dizi olmayan senaryoya girmemiş bir çok güzel hikaye var. Sizlerin yaşadığı gerçek hayatta olup bitmiş olayları burada görmek diğer insanların da bundan haberdar olmasına isterseniz derdinizi, düşüncenizi, yaşamınızı bizimle paylaşabilirsiniz.

Lütfen Gerçek Yaşanmış hikayenizi yazınız

Kırmızı oda dizisi benzeri hikayeleriniz varsa yazın lütfenBildiğiniz gibi son yıllarda gerçekten yaşanmış dramatik olaylar diziler için büyük önem arz etmeye başladı. Belki sizin yazdığınız gerçek hikayeden güzel bir senaryo çıkacak ve Türk dizi sektörüne kazandırılacak. Belki de kırmızı oda dizisinde olduğu gibi farklı sıradışı hikayeniz diziye konuk olacak. Bu yüzden sizlerde yaşamış olduğunuz, kimseye anlatamadığınız ya da anlatıp da burada da paylaşmak istediğiniz ne varsa bizleri gönül rahatlığı ile yazabilirsiniz. Yazdığınız yaşanmışlıkların senaryo yapılarak dizi haline gelmesini de isterseniz lütfen not olarak belirtiniz. Ayrıca yorum kısmına isterseniz adınızı yazabilir, isterseniz yazmayarak kimliğinizi gizleyebilirsiniz.

Kırmızı oda dizisi benzeri hikayelerinizi lütfen yazınız

Kırmızı oda dizisi gibi hayat hikayelerini yazınAşağıdaki yorum kısmına kırmızı oda dizisini izleyenler ya da hayatında yaşadığı acıları zorlukları çektiği ızdırapları zulümleri yazmak isteyenler samimi bir şekilde görüşlerini uzunca yazabilir. Sizlerden gelen yorumları ve görüşleri yaşanmış gerçek hikayeleri çok önemsiyoruz. TV8 de yayınlanan kırmızı oda dizisinin oyuncu kadrosu hakkında merak ettiklerinizi sayfamızdan takip edebilirsiniz. Şimdilik yazacaklarımız bu kadar, sizlerde yorumunuzu hikayenizi yaşadıklarınızı lütfen aşağıya yazınız.

Yorum yaz

22 Yorum

  1. Bende içimi dökeyim : Sürekli okul değiştiren,yalnızlık çeken bir lise öğrencisiydim. Ağlaya ağlaya sürekli farklı ortamlarda kendimi bulup hep kendimi farklı yüzlere alıştırmaya çalıştım. Hayır deme huyumu kaybettim / herkesin yüzüne gülümsemekten içimdeki boşluk hiç dolmadı. 11. sınıfta benden 9 yaş büyük biriyle tanıştım. Huzurevinde çalışıyordu ( her okul arasında oraya gider yaşlılarla muhabbet ederdim ) . Orada bir yaşlı aramızı yapmaya çalışmıştı, çok severdi beni. Çok güzel anılarımız oldu o kişiyle ,3 yıl boyunca beraberdik. Bana sürekli “ babanın sana yaptığı baskıdan kurtulmak için bana geliyorsun “ derdi. Babam çok baskıcıydı,evden zar zor çıkardım. Belki de onunla evlenip herşeyden kurtulacagımı sanırdım. Tatile gitti beni başka kızlarla aldattı ve daha başka şeyler de.. Üniversiteye geldim şimdi ben 21, o 29.. Kısacası; benim hikayem baskıyla büyüyen bir kızın kendinden büyük biriyle birlikte olup herşeyden kurtulacagını sanması / okulda dışlanmamak için herkesin karşıt görüşüne evet demeye alışmış birisi olmak. Belki de diğer acılar gibi kalıcı değil ama belki görürsünüz diye yazmak istedim.

  2. Devamını anlatıyım: Sonra Rusya bana deport koydular geldim Türkiye ev işlerinde çocuk bakım işlerinde ayakkabı masasında çalıştım o zamanlar Laleli Aksaray semtini bilmiyordum yabancılar orada olduğu İçin ben de oradaydım bir binada en üst katında bir abi oda kira veriyordu alt kata disko ofisler birkaç tane! teyzelerim de türkiyedeydiler o zamanlar ben de iş o aralar arıyordum neyse bir gün buldum iş anlaştım ve birkaç eşya toplayıp gitçektim o gün alt katta çalışan bir avukat geldi birini sorma bana ve girdi odaya fakat bana kiraya veren abin yanında bunu görmüştüm birkaç kez! Ben bunu kovdum git diye kalktı gitme bu bi anda üstüme atladı atı yatağa üstüme bindi boguyacaktı nerdeyse öyle bir bağırmışım ki benim sesimi bana kiraya veren abi ilk katan duymuş uçtu geldi ben de öyle kurtuldum ve ondan! 3 yıl da pavyonda çalıştım niye bana etmediği için kira çocuk anneme göndermek lazım! Diyorlar ya pavyonda güzel para kazanıyorlar öyle değil hiç kimsey istemez yaşlı sapık leş kokan adamın yanında oturup az kokusunu çekme ama mecbur bi şekil kazanmak lazım evet pavyonda çalıştım ama hiç birinle dışarı çıkmadım sadece mekanda kandırdım kandırdımım İçin de beni masalarına! Çok şey var anlatma ama bu bir özeti yaşım 30 ve ben kaldım okumak hayalimde

  3. Ben de içimi dökmek istiyorum:Ben Moldovalıyım Gagauz Türklerdenim: Benim annem babam çok aşık ve severek evlenmişler beraber bir kocaman ev yapmışlar iki abim dogmuş üçüncü ben kız çocuğu doğmuşum yani evli 7 sene kalmışlar ben 1,7 yaşında babam trafik kazası yapıp hastanelik olmuş baş kent Kişnefe hastaneye yatırmışlar anemin elinde 3 çocuk ben tabi bebe zaten hasta bi bebek doğmuşum çok zayıf her an ölecek gibi! Babam 20 gün küsür hastanede vefat eti annem elinde üç çocuklu kaldı doğru düzgün hiç kimse sahip çıkmamış bize ananemden ve dedemden onlar da köyün öbürü başında otururmuşlar mahalen sonunda İsa babaannem ve dedem sadece bizden gelip kazma balta kürek vs taşıyormuşlar! Her neyse babaannem sürekli tüm gelinlerine beddua ediyor her bir evladının yuvasında biri öldü! Neyse bana gelim: yolar geçti annem hiç iyi değildi babamın büyük resimleri duvarda vardı annem salona gidip onları yere yayıp üstüne uzanırdı ben de annemin sürekli peşinde olduğum İçin annemin nasıl hıçkıra hıçkıra ağladığını diyordum kapının diğeri tarafında! Abilerim bir metre kar içinde kızakla ormandan kuru odunları toplayıp eve getirirlerdi ki isınalım neyse Birkaç yıl geçti annem ikinci kez evlendi durumumuz zaten çok kötüydü memlekete iş güç yok, iş doğru düzgün yok, fasülye bezelyalar kurtlu bi şekil geçinmeye çalıştık kız kardeşim doğdu sonra Türkiye çıktı tüm memleket Kadınları Türkiye gelip bakıcı, ev işlerinde çalışma başladılar biz kaldık 4 çocuk üvey babaya beni ve küçük abimi hiç sevmezdi çünkü biz babamıza benziyorduk duvardan resimleri indirip sakladı beni koruyan tek küçük abimdi dayak edim ama tek sahip çıkan odu bana! Babam içip içip müzik açıp tüm geceler dinliyorduk kız kardeşimle korkudan bekliyorduk uyusun de odasına gizli girip müziği kapatırdım! Her gün dayak 20 dk okuldan geç gelsem dayak 31 derece eksik bulaşıkları soguk soyla yıkatırdı! Sabahları insan gibi uyandırmak yoktu ya son ses müzik açıyordu ya da her yerde kapıları açıp üşüyüp uyanalım diye yapıyordu! Ya da yumurk kafana vurup uyandırıyordu. Annem Türkiye’den gelince biz cennete sanki düşüyorduk annem Türkiye gidince cehennemdi sanki! Evimiz büyük 6 odalı iki koridorlu olduğu İçin babam iki büyük kilit takıyordu kapılara sadece iki odayı kullanırdık, annem Türkiye’de şeker çikolata kıyafet vs gönderirdi bize herşey sayılı herkese tek tek babam her zaman bana eksik verirdi kendine aynısından iki alıyordu ya da birkaç tane verip kalanı kilitli odalara kilitliyordu biz okuldayken de kız kardeşimi alıp o odaya girip tatlıları yerdiler! Babam kazık kadar adam boş kafalıydı kız kardeşim 2,5 3 yaş küçücük cebine çikolata saklayıp bana getirirdi! Neyse büyüdük annem gelip giti sürekli 6 ay Türkiye’de 6 memlekete 4 çocuk kolay değil! Ortaç abim zaten okuldan bıraktılar bize baksın diye okuyamadı sadece biz üçümüz okula gidiyorduk babam beni ve büyük abimi aç okula gönderirdi Koza kardeşime her gün para verirdi kendisine yecek alsın! Neyse büyüdüm babamın zülümü biraz dinmdi! Normalde bizden o yılarda akşam işıklar gidiyordu Kandil’den duruyorduk bir gün abim benim kendi abim beni ben kız kardeşimi aldı işıklaryok diyor gidip yatalım küçük abim evde yoktu babam da yoktu annem türkiyedeydi neyse uyumuşuz biz kız kardeşimi diğer odaya götürmüş yatırmış gelip benim yanıma uzanmış beni tacız etme başladı ben uyandım abimin elerim benim kilodumun içinde hemen uyandım kalktım diğer odaya geçtim kapıyı kaparım kardeşimin yanına sığındım abim sandı ki ben bişey anlamadım 12 yaşındaydım az çok bilirdim çok korktum aylar uyamadım abimin gölgesinden bile korkuyordum sonra ikinci kez bana bunu yaptı! Ve artık küçük abim evde yokken eve girmiyordum korkudan Her gün Allah’a dua ederdim ki askere onu alsınlar çok dua ederdim gitsin diye! Anneme mesela çok yalvarırdım onu Türkiye alsın sadece evde kalmasın diye hiç kimseye de anlatamadım ne anneme ne de küçük abime zaten küçük abime anlatsaydım ila içinden biri katil olurdu ve en iyisi gitsin dua etim! Nesiyse ki abim askere gitti bir yıl kurtuldum ondan evde zülüm babadan zaten devam etti 9 sınıfa kadar zar zor okudum çünkü evde imkansız ders okumaktı beni 5 sabahın köründe sersem haliyle ders okutuyordu kafama zaten nişey girmez ki o halde! Sonra okutun beni dedim yalvardım hemşire okumak çok istedim ne lise de de bir meslek onların üzümden okumadım! Abim döndü askerden devamlı kavga evde ben de geç saate gelmeye çalışırdım ki abim uyusun ya da küçük abim benden önce gelsin ki ben de eve girin bu böyle 15,5 yaşıma kadar devam eti sonra elimle tanıştım 1 yıl çıktım 17 yaşımda evlendim kaçtım! 2008 kızım doğdu eşim bize hiç bakmadı aldatanlar para yok anneme bebeğimi bırakıp gurbete çıktım meslek yok Moskova’ya giyin ordan oraya atıldım sokaklardan 35eksik derecede incecik ayakkabı ayaklarımda valiz elimde çocuklu kız arkadaşım soka atı bu arada Moskova’da da iki de abimdi ikisi de arayıp de sormadı nerdisin ne yersiniz ben içiyorsun! Evsiz aç kalmaktan sa gittim bizim memleketen gurbetçi inşaata çalışan erkeklerin içinde kaldım! Param yok işim yok hiç bir işte çalışmamışım işe kimsey almıyor ve benden içlerinden faydalandıla ben de mecburdum! Ondan sonra çarem yoktu ordan da çıktım bir Azeri’yile tanıştım onunla çıktım birkaç ay oda tutu bana yardımcı oldu az çok o da alacağını alınca o da sokağa atı beni fakat onun arkadaşı bana acıdı bana hem iş buldu her kalacak yer karşılıksız bişey beklemeden ben o kadar dua ettim ki ona! Neyden kafede çalışmaya başladım ben hem barda hem garaon Azerbaycan menüsü yemekleri sen bilmiyorum 1 ay hem orda kaldım hem de çalıştım kaldığım ufak bir çadırdı bir oda orda kalan de Azeri aşçı pislik benden faydalanma istedi ama ben kesinlikle her red ettim bana hiç uyku huzur vermiyordu babam gibi gece müzik açıyordu yan çadırlar vardı Tacikistan’la çocuklar varsın benim hep ağlamalarımı duyup gelip buna saldırırlardı! Neyse 1 ay orada kaldım beni işten kovdular eski çalışan kız geldi ben gene sokakta kaldım evsiz ama artık tanıdıklarım vardı arkadaşlarımın yanına gittim gene erkenlerin arasında ve çok şükür ki orda bana kimse dokunmaya çalışmadı iş buldum Ermenilerin restoranında ine garson işi ordan sonra hayatım düzene girdi!

  4. Avatar Davut KARTAL

    Ortaokulda gurbette yasadigim 3yil,butun hayatima mal oldu.icindd her turlu aci,trejedi var.bu lise sona kadar devam etti ve kendimi hastanede buldum . 1990 dan bu yana piskiyatrik tedavi goruyorum.30 yil oldu ve hala devam ediyor.ortaokulda yengdm ve abimin ysninda kaldim,yengemin beni istememesi,abimin baskisi ile orda kalmam,yengemin cocuk dusuk yapmasi,daha ruh halinin bozulmasi ve bire birde bana cok baski yapmasi,benim icime atip susmam,kimse ile paylasmadan yillarca icimde saklamam,daha sinra kendimi ruh hastaliklari hastanesinde buldum.is isten gecmisti,her kes olanlari duydu yengem cok ozur diledi ayagima kapandi,annem ve babam gonderdiklerkne cok pisman oldukar,omurleri suresince karsilasmadiklari ruh hastaligi ile tanistilar,26 yil pesimden kostular,annem babam erzincan ilic li,yengem ise izmirde dogmus buyumus biriyduli yire,tore,orf farkli kultur kucucuk cocuk ve yasananlar.saf ve masum hic birseyden habersiz bir cocuk ve ona yapilan yukleme ile ne hsle geldi ve hasta olup cikti….hsla icime sindiremiyorum,hala uykularim kacip kabiluslar gormeye fevam efiyirum,hala ortaokul yillarini bir turlu aklkmdan bilinc altindan cikaramiyorum.cok aci cekiyorum.yasim 47 ve hala onumu göremiyorum .hayata saglam bir şekilde bakamıyorum cok ca intihar girisimim bir sekilde onlendi engellendi son anda kurtuldu.gecmisimden bir turlu kurtulamiyirum.aci cok aci cekiyorum.verecegim son nefes sanki bir kurtulus gibi geliyor,cok istiyorum.cokca tetavi gordum,lakin doğru duzgun hayata tutanamadim.aciyi çeken ve yasayan bilir.gercekten bunun tarifini kimse yapamaz.hrleki cocuk yastaki acilarin hic izagi yok.tarifi yok.ancak o yasayan cocuk bilir.masum bir cocuk bu aci yuklemrlerle ne hale geliyor.tarifi yok.cok aci gercekten cok aci…yasamiyacagim…o kadar cok sey yasadim ki….her biri dun gibi aklimda…aci veriyor…daha yazamiyirum…hoscakslin…ne olur yardim edin….hayatimda iki seye muhtac kaldim….SEVGI ve ŞEFKAT…..bu iki kelime bsnahic ugramadi….yardim edin lutfen….05446066424.Davut Kartal

  5. Avatar Aylin Önkan

    Dram dolu,akıl sagligi bozuk alkolik bir baba ile geçen çocukluğumçocukluğumu anlatmak istiyorum

  6. Kırmızı oda bitmez ömür boyu devam eder çünkü okadar çok insan varki anlatmak isteyen hayatını ben kendi adıma hayatım herhalde ansiklopedi serisi olur diye düşünüyorum

  7. Avatar Selma Çelik özdere

    53 yaşındayım ben hayatımı anlatmak istiyorum kırmızı odada yayınlansın hatta diziler oynansın hayatım dizi değil roman bile olur ama cok uzun can yakıcı hayatım var buraya yazamam baş başa konuşmak isterim kırmızı odaya cevap beklicem

  8. Ben muhafazakar bir ailde doğdum ailem beni hep o şekilde yetiştirmek istedi küçükken meraklıyım ama büyükçe fikirlerim değişti bu sefer onların istedikleri gibi olmayınca bana baskı yapmaya başladılar ben onlar üzülmesin diye hersek boyun egerken onlar benden daha fazla şey istediler istediğim liseye bile gidemedim. Halada baskı altındayım. Sürekli insanlar bana ne derler diyorlar. Düşünmüyorlar ki ben nasil bir haldeyim

  9. Avatar Mücahit Üresim

    Ben daha 13 yaşındayım her geçen gün canım acıyor,ailem tarafından olmasada çoğunlukta aşşağlanıp duruyorum ben de hıncımı 11 yaşındaki kardeşime alıyorum tarzını,zevkini,davranışını her şeyini eleştiri aşşağlıyorum 2 kardeş arkadaşım var onların malî mülkü var beni çalıştırmaya gòtüreceklerinde çağirirlar yoksa nerde bende arkadaşsız kalma korkusuyla her geçen gün oraya gidiyorum aslında hayatımda o kadar çok şey olduk nereden başlasam bilemiyorum en iyisi 2003 yılından başlamak yani ben doğmadan 4 yıl öncesinden evet babamla 1992 evlenmiş 1994 canıma çok sevdiğim ablam domuz ablamın doğumu riskliymiş annemin feci derece adını bile sayamadığim hastalıklarından neyse işte varlıklı bir aileymişler ve babamda kirada sürünmekten yorulmuş ve iş arkadaşının sayesinde köyde bir ev bulmuş eski,yıkık,pis bir ev işte senelerce o evi yapmak için fabrikalarda pazar günü ise gece saatlerinde 24 saat simit satarak sürüm sürüm sürünmüş babam zaten annem hastalıģidan bir şey yapamayıp hastanelerde sürünmüş anneme ablama halarım yeri geldiğinde bakmış falan 2004 de artık köydeki evi yaptırmış ve yerleşmişler 2007 de nasıl olduysa ben doğmuşum o hastalıkta benide çok evlatlık istemişler maddi açıdan ama babamlar beni kimselere vermemiş canım işte benimde bebekliğim zor geçmiş üst üste ameliyatlar geçirmişim ve 2009 Dada son ameliyatımı olmüşum köydeyizya tabi bakkal falan yok köye Ekmekçi gelir transitle onunda altındada kalmışım ha tabi nasıl olduysa annem gene hamileymiş o hastalıkta işte neyse hastanede 15 gün falan durmuşum taburcu günü kız kardeşim doģmüş onu bebekken çok severmişim ki o güne kadar 3 yaşım yani anaokulu kapanmasını dolsun diye 3 yaşında anaokuluna başlamıştım 6 yaş çocukların içinde beni edilerek, dalga geçtiler,saçımı kestiler,dövdükten ve bende korkudan sesimi bile çıkaramadım komsulardan da çekiyoruz zaten sevilmeyen, istenmetiz hatta annemin tek anlaştığı bir komşu var kocaman şiddet görür akıl hastasıyım annem ona gitti diye gözümün önünde 24 yaşındaki kadın annemi boğazını sıktı onu tehdit etti o günü hiç unutamıyorum daha 4 yaşındaydım bir gün o kadından sebepsizce bana gıcık kapıyomuş 4 yaşındaydım o zaman da beni annemin gözünün önünde beni dövdü annem zaten hasta hiç bi şey yapamamıştı arkadaşlarımla futbol oynamayı çok severdim ama hiç arkadaşım yoktu bende yaşındam 7 yaş büyük abiyle oynadım ve futbol korkusu başladı sakatlanınca ve bi daha futbolu sevmedim ablamın çok seviyorumdu gittiği her yere gider onu annem gibi görürdüm ki oda 19 yaşında babamı kandırıp nikah kıyı yani kaçmış sonra babama gelmişlerdi babam ablamı affetmezdi ama affetti şimdi ablam sağlık çalışanı 4 yaş ve 2 yaş çocukları var onu yıllardır göremiyorum Ağlıyorum habersiz konuya dönelim ben artık İlkokula başladım ve arkadaş buldum da futbol sevmiyom diye onlarda beni sevmez dışlardı babam zaten ikide bi söylenmeleriyle bana canımı acitir dı ama babamın canı aciyodu nedeni 2011 de babam gücünden kuvvetinden olmuş ölecek duruma gelmişti yiyecek ekmeğe muhtaç olmuşuz bende ısparta ya çarşıya gittiğimizde alır durumuşum gördüğümü babamda söylenir işte neyse ben iki kere kuran kursuna gittim bi 4.sınıfta ama ordaki iyidide ögretmenimide severdim şöyle demiyenini tabi beni her bulduğunda 2 ay zaten orda durumuşum kursta uzakta tabi derdiki şuraya geleme seni Ailene yollamam bende aile özlemimden otutür ağlarım gizliden sonra işte okul nedeniyle evime geri döndüm ardından 1 yıl sonra beni ildeki yakın bir kuran kursuna gönderdi babam orada 1 yıl kaldım ama 1 yılda başıma neler neler geldi hayatım karardı anlatmaya dilim varmıyor orda durmak istemiyorum ama babam hoca olmamı istiyor sonra oradaki sürecimi yavaşlattım kendimi başarısız yaptım ve elendim ama ordan kurtuldum diyene sevinemedim çünkü babamın benim üzerime olan hayalleri bitmişti benden bir şey olmayacağını her gün başıma kakardı ablam destek olurdu oda kocasının işinden dolayı istanbula taşındı ve her şey benim için bittiği andı o an ben oyuncu olmayı diziler filmler yapmayı çok başarılı olmayı hayal ederdim ve babamda bundan haberdar babam beni gene aşağılar biliyonuzmu benim hiç Özgüvenim yok sokağa çıkmayı çok seven ben artık ozgüvensizlikten adımımı atmam aslında yaşadığım o kadar kötü şeyler varki anlatmaya korkuyorum çok kötü yaşamak istemiyorum artık ama allah bana bu canı vermiş bu kaderde benim Kaderimmış göz yummam lazım babamlar yaşlı herkesin ailesi genç olmasına rağmen devir kafalarımız uyuşmuyor her gün ne kadar alttan alsam da ya onun ölümüne sebep olurum diye òdüm çıkıyor işte başta anlattığim arkadaş çevre var falan

  10. Hikaye 23 yaşındayım ve yaşamadığim pislik kalmadı üvey abimin tecavüz tacizleriyle büyüdüm dayakla büyüdüm insan aç karnını doyurmaya korkarmi ben korktum insan 10 yasinda canindan vazgeçer mi ben geçtim şimdi bir anneyim ben okadar çok anlatmak isterdim ki icimdekileri

  11. Merhabalar benimde hayat hikayem söyle başladı küçük bir kasabada dünyaya geldim.mustakil bir evde kaliyorduk.annem babam iyi geçiniyorlar di 7 kardesiz annem 2 çocuğunu da doğum yaparken kaybetti.hersey çok güzel gidiyor du ta ki okula başlayana kadar 1.sinifa daha yeni baslamistim yabancıyım zorluk cekiyorum.sinifa ilk girdigimde öğretmen Neslihan la tanıştık agrasif sınırlı korkuyordum ondan bir gün herkese soru sorarken birden bana baktı soru sordu cevabını bilyrdm ama korkudan soyleyemiyordum bağırıp çağırmaya başladı sen görürsun herkese hediye Alacam ama sana yok Zeynep dedi çok korkyrdm sonra eline sopayı alıp dovemeye başladı ta ki ilk okul bitene kadar sürekli beni dövüp duruyordu o gidince rahatlamıştım ama arkadaşlarım sürekli dalga geçiyordu benimle cirkinligimle saf oluşumla artık kendimde nefret ediyordum.artik buyumustum herşeyin farkında varmistim.okul çıkışı eve döndüğümde korkarak eve gitmeye başlamıştım çünkü evde beni bekleyen abim vardi.beni hep döverdi annemi kardeşimi ablamı dayanamazdim bazen evden kaçıp gitmek isterdim tabi bunları babam evde yokken yapardı çünkü babamdan korkardı böyle Lille orta okulda bitmisti lise zamanı başlamıştı güzel bir okul gelmişti şehire gittim orda devam ettim orda da belalar durmak bitmedi bir gün arkadaşımla otururken arkadaşımın sevgilisi birden yanımıza geldi elinde silah arkadaşıma sıktı sıra bana gelmişti tetiğe bastı koluma isabet etti bayılmışım gözlerimi açınca hastanedeydim bir süre sonra kendimi toparladım sonra okul değiştirmek zorunda kaldım memlekette devam etmiştim liseyi lise iki olmuştum ilk okula gittiğimde herşey güzeldi sınıfa girdim çok mutluydum herkesin gözü ustumdeydi tabi bugumustum guzellesmistim oturdum masaya mücahit diye biri vardı hemen yanıma gelip arkadaş olduk baya kaynastik sonra bu bana açıldı bende ona karşı boş dgildim bir süre dev ettik sonra bu beni aldattı bizde ayrıldık lise bitmişti üniversite sınavı vardı çalışamıyordum çünkü evde abimin bitmek bilmeyen kavgalari vardı bir gün uyurken abim boğazımdan sıkıp öldürmeye çalıştı zor kurtuldum elinden annemde zavallı kadın ne yapsın katlanıp durduk hergun dayak bikmistim.universiteyi onun yüzünden kazanamamistim bir gün kursa giderken ersin diye biriyle tanıştık aşık olmuştum oda bana aşık olmuştu hayat devam etti böyle 4 yıl kadar ersinle devam etti ve birgün ersinin nişanlandığını öğrendim benimleyken hayat bana zindan olmustu ersine sordum neden yaptın bunu hicbirsey demeyip çekip gitti kendime gelemedim psikolojim mahfilmustu aradan 1 sene geçmişti birgün çarşıya çıkmıştım meyve almak için eve döndüğümde herkes yerde kan içinde abim herkesi öldürmüş herkesi ben tek kalmistim şoku atlatamiyordum sonra bizim komşu çığlıklarını duyup gelmişti o an bende bicagi elime aldım tam kendimi oldurecekken tuttular beni bir süre tedavi gördüm kendimde değildim hastanede kalmıştım hastaneden çıktığımda kimsesiz din kimse beni kabul etmiyordu ev tuttum hayatım böyle devam ettisonra evlendim kocam sürekli beni döverdi hayat bana zindan olmustu birgün elinde bıçakla yanıma geldi tuttu başımı gözüme sapladı bicagi kör olmustim sonra eşimde hapishaneye gitti bende hayatıma devam ettim herkes dalga geçiyordu benimle gözüm olmadığı için

  12. öncelikle merhaba bu dizi beni benden aldı ve benimle anlatmak istediklerim var şu an 36 yaşındayım evliyim ve çocuğum yok öncelikle babam 24 yaşında iken annemle tanışıyor ve babam annem bu sırada evli ve üç tane çocuğu var ve babam bile bile annenin işe gitmek üzere durak dayken annemi kaçırıyor ve annem çok ağlıyor benim 3 tane çocuğum var 2 kızdırıyor oğlu var ben geriye gitmek istiyorum diyor ve babam yollamıyor daha sonra nikahları oluyor evleniyorlar 2 sene sonra ben dünyaya geliyorum 2 sene sonra ben dünyaya geliyorum2 sene sonra ben dünyaya geliyorum ve her şey gayet güzel gidiyor bu arada babam BMW tamircisi Alsancak Onur bey Mahallesi’nde ikamet etmekteydi ve ben de orada doğdum fakat babamın kıskançlığı yüzünden anneme çektirmediği kalmadı ve annem babamdan olan ikinci çocuğunu doğurdu bir erkek kardeşim oldu 6 doğumlu Mehmet Durmuş üstkanat kardeşim ismi oğlan kardeşim doğduktan sonra her şey altüst oldu nedeni de sarışın olması benim babam esmer annem beyaz tenli fakatdedem babamın babası sarışın ve mavi tabii bunu göz önüne bulun durmuyor oğlan kardeşim sarışın yeşil gözlü bir çocuk olarak dünyaya geldi her şey tersine döndü annemi herkesten kıskanıyor evden dışarı çıkarmıyor ve kim anneme baktıysan onu dövüyor hatta amcamdan kıskandı herkesten kıskanıyordu ve bu yüzden annemin her gün dövüyordu bir o kadar da deli gibi seviyordu ne kadar sevgi de ne bilirse tabii ve daha sonra annem bunlara dayanan dayanamayıp Kars’a memleketine gitti abilerinden yardım istedi ama bildiğiniz gibi doğrular kızı tutmazlar tekrardan geriye getirdiler annene annem her dayak yediğinde tabii bunlar çok kötü dayaklar evden kaçtı bize yanında götürmüyor du onun yerine biz dayak yiyorduk daha sonra ben 6 buçuk yaşındayken fuarın karşısında taşınmıştık 5 katlı oturuyorduk Rabia dünyaya geldi kız kardeşim sonra babam kıskançlık bana tabii ki de devam etti bir gün annemi o kadar çok dövdü ki hatta kolunu iki yerinden ısırdığı yeri tükürdü annemin etinin yerde oynadığını gördüm et parçalarının ve kesmedi annemi bıçakladı zaten sigara söndürdü sakladığı burnunu kırdı hatta böbreği alındı o kucakladığın da neden karşıdaki apartmanda Bir adam varmış annem o adamla bakışı yormuş görüşüyormuş annemin dost uyumuş ve babam kapıyı açtığında adam 5 kattan aşağıya atlamış kaçmış polisler geldi polisleri de bu şekilde anlattı babam buradan asla da diye babamı da polisler tanıyordu Turgay buradan adam atlas’a ölür diye söylediler biz balkonda Durmuş da birlikte birbirimize sarılıp ağlıyorduk ve her şeyi izledik ve gördük onra annem şikayetçi olmadı babamdan ama gene 6 ay yattı dayılarım geldi gitti hiçbiri de yardımcı olmadı anneme biz tekrardan alsancak’a Onur bey’e taşınmak üzere ev tuttuk annem evi temizledi tuttuğumuz evi oraya geçecektik tabii bu arada biz dükkanda kalıyorduk bir İstanbul’a gittik geldik orada yaşadık tekrardan kahramanlara geldik büyük bir dükkan tuttu ondan sonracığıma tekrardan Onur bey’e geçtik geçtiğimiz zaman annem dükkan kirasını alıp bizi de alıp kaçmaya karar verdi ve bu arada annem bana devamlı düğüm ipe düğüm yaptırıp çözme mi isterdi ben de sorduğumda bu düğünlerin hepsini çözersem sen eve sahip çıkabilir ve kardeşlerine sahip çıkabilirsin diye söylerdi ben de ne demek istediğini anlamazdım neyse annem üçümüz de aldı dükkandan çıkıyoruz babam bizi beni çağırdı senin çocukluğundaki duyguları dedi annen dedi gidiyor dedi bana haber edin derdi kaldırırsanız dedi ben de tamam dedimsonra annemin yanına gittim babaanne 7 dedi dedim böyle böyle dedi evet dedi gidiyoruz dedi İzmir’den bastık Bursa’ya gittik Bursa’da bir otele yerleştik otel çok kötü bir otelde annem oradaki bazaları kapıya dayadı sonra gece yarısı biz oradan kaçtık otel iyi bir yer değilmiş öyle söyledi annem sonra bir camiye sığındık Allah razı olsun caminin hocası bize yorgan getirdi bir gece biz orada kaldık camide daha sonra oradan çıktık bir ev tuttuk Bursa’da ve tuttuğumuz ev sahibi bize ertesi günü çıkardı sebebi de bekar oğlu varmış başı belaya girer miş dul kadının olmaması gerekiyormuş biz de çıktık gittik annem böyle hoca işlerini çok severdi oradan çıktık Manisa’ya gittik bir falcıya gittik fal baktırdı yıldıznameye sonra yalan söylediğini anladı adamın annem adama bağırmaya başladı sonra oradan da gittik sonra menemen’e gittik menemen’de hiç paramız kalmadığı için annem bizi mezarlığa götürdü şu an yaptığın mezarlığa V3 kardeşimiz ayrı ayrı mezarlara yatırdı bizi o da aramıza yattı biz dedik senin yanında yapmak istiyoruz hayır dedi eğer dedi biz bir yerde bir mezarın üstünde yatarsak biz dedi rahatsız ederler ayrı ayrı yatarsak bizi rahatsız etmezler kızım diye söyledi bize biz de sabaha kadar zaten uyuyamadık bir ufak Rabia uyudu ve daha sonra menemenin merkezine gittik annemin bir arkadaşı varmış orada bize evini açtı ben çok küçüğüm o zaman yani 10 yaşlarındayım oğlu vardı oğlu orada bana uyurken e tacizde bulundu ben bunu anneme söyledim annem inanmadı sen yanlış anlamışsındır dedi daha sonra annem bize bakamadı durmuş’la ve beni babamın yanına götürmek üzere yola çıktık �zmir eski garaj önünde durdu ve biz durmuş’la el ele tutuşup kardeşimle karşıdan karşıya geçtik ve dönüp arkamıza baktığımızda annem yere çöküp hüngür hüngür ağlıyordu ama elinden bir şey gelmiyordu ve biz koşar adımlarla babama doğru yürümeye başladık ve babamı ulaştık dükkana babam bizi görünce çok sevindi ama gözleri yollarda evde annemi bekliyordu onun sadece annemi beklediğini biliyordum ve daha sonra annemi aramaya çıktık sokak sokak annemi aradı kapıları çaldık bulamadık bu arada babam bizi aşırı derecede dövüyordu saçlarımızı bıçakla kesip ne zulüm varsa bunları yapıyordu babam oğlan kardeşim uyurken kolunu kırdı ben genetik bir rahatsızlığım var rahatsızım atak geçirirken bile beni dövüyordu tabii o zamanlar belli değildi rahatsızlığım oldu daha sonra meydana çıktı ve ben artık büyümüştüm 15 yaşında annemi buldum ve annemin yanına gittim ve daha sonra iki kardeşim de alıp annemin yanına götürdüm annem çok sevinmişti çok ağladım annem iyiydi sadece astım hastasıydı annemin düzeni iyiydi fakir damak karakocalı çalışıyorlardı ve insan olduğumu anladım annem yanına gittiğimde biz hep yitirmişiz kapılmışız annem yok diye babam elektrik suyu ödemedi elektrik susuz 10 yıl boyunca böyle yaşadık televizyona hasret kaldık kardeşlerimle arkadaşım canı açardı televizyonun yansıması cama vururdu onu izlerdik dışarıdan sessiz sessiz bunları yazarken İçim o kadar acıyor ki bir türlü onları atamıyorum içimden bitleniyor duk komşun biletlerimizi temizliyordu taşıma suyuna halı yıkardım yıkamaya çalışırdım açıkçası kıyafetleri öyle babam beni okula yollamadı sen dedi annelik yapacaksın dedi kardeşlerine onlar gittiler ben gidemedim ama her gün bizi dövüyordu herkes bizi hor oluyordu biz de kendimizi korumak için çok hırçınlık malikler bizden illallah etmişti ve daha sonra annemin yanına gittik ve orada da aslında çok kötü şeyler olmadı ama şu anki aklım olsaydı asla gidip evlenmezdim kaçtım nişanlımla ve evlendiğim adam o da aynı babam gibi kıskanç beni abisinden kıskandı babasından kıskandı ve beni bıçakladı benim yanaklarıma kadar ısırdı her gün dayak yiyordum sonra oğlan kardeşim büyüdü geldi beni o şekilde gördü seni ablacığım buradan kurtaracağım dedi ve öylede oldu kayınpederi mi öldürdü oğlan kardeşim eski eşimi de kalbinden yaraladı ve oğlan kardeşim beni kurtardı ama kendi cezaevine girdi 6 sene 8 ay yattı ve daha sonra ben tekrar bir hamile olduğumu öğrendim oğlan kardeşime söyledim hamile olduğumu kardeşim istemediği için aldırmak zorunda kaldım ve daha sonra başka bir evlilik yaptım ondan da çocuk istemedim zaten sevmiyordum bir Kurtuluş olarak görmüştüm ondan da ayrıldım daha sonra olan kardeşim cezasını yattı geldi askere yolladık bu arada annem 2006’da vefat etti oğlan kardeşim cezaevine girdikten 1 sene sonra öldü annem rahim kanserinden çok acılar çekti gözleri açık gitti annemin nurlar içinde yatsın annem annem babama hakkını helal etmedi ve hala babam diyor ki anneniz yaşıyor gelecek diye gerçekten öyle bir şey olmuş olsa kabul edecek yani annemi nasıl mantık bilmiyorum ama yapacak bir şeyim yok babam hiçbir şey yapamıyorum ve daha sonra evlilik yaptım tekrardan şu an 5 yıllık evliyim Allah’ıma şükürler olsun eşim çok iyi bir adam onu da çok seviyorum gerçek sevgi yolunda tatlım diyebilirim o da beni çok seviyor bizim ayrı bir evimiz var oraya bağlamak tahsis ettik babam orada yaşıyor tek başına abia kız kardeşim evlendi iki oğlu var oğlan kardeşim Mehmet Durmuş evlendi Bir oğlu bir kızı var şu an gayet iyiler bunu daha önce bu arada kız kardeşim 3 kattan aşağı düştü beyin kanaması yaşadı bacağa kısa kaldı kalçası parçalandı ben kansere yakalandım rahim kanserini yendim oğlan kardeşimin oğlu özel çocuk olarak doğdu daha çok şey var ama anlatacak gücüm kalmadı onlar çok kötü bunu dizide senaryo olarak yazabilirsiniz ve kullanabilirsiniz dizide kullanabilirsiniz

  13. Uzun bir hayat hikayem var. Cocuklugumda beni kotu etkileyen olaylar yasadım hala onların etkisiyle yasıyorum ve kurtulamıyorum. Bana ulasırsanız size hayat hikayemi anlatırım. Dizide de kullanabilirsiniz

  14. Çok uzun bir hikayem var sevip kaçarak evlenmekten tutun aç kalmaya susuz kalmaya kadar ve kocamın beni aldatırken vefat edip iki kız çocuğumla ortada kalmam bana ulaşın hşkayemi anlatmak istiyorum

  15. Avatar Söylemek istemiyorum

    Ama benimde anlatacak bir hayat hikayem var beş yaşında iken başka bir erkekle babamı aldatmış yakalandı türlü tantanalarlaTürkiye bırakıldı geldi. Kucağında altı aylık kız kardeşim oda benden değil diye babam onda orada Türkiye de bıraktı geldi akrabalarla döverek öyle duydum sonradan tabi kovalamacayı ben beş yaşındaydım ben de gördüm ama aklım ermedi için baktım sadece. sonra babamla 1 yil yalnız kaldık. Babam bizi üç kardeş yani bir abim ve benden küçük bir erkek kardeşimi akrabalara bırakıp bırakıp geliyordu çeşitli akrabalara yani arasıra yanına alıyordu bir yılımız öyle geçti yani. O sonra üvey annemi aldı geldi Adana’dan Türkiye’den gençti o 25 yaşındaydı babam ise 33 yaşındaydı.Ve bir kız kardeşimde babamdan oldu 1978 yılında kız kardeşim tam doğum gününde bir yaşına girdiği gün akrabalara ziyarete gidiyorduk arabayla. Arabanın hasar Lambasi yanıp söndü için babam indi arabanın tekerini değiştirmek istiyordu ve über annem de arabanın arkasınıdaydı galiba ve birden bir çığlık duydum hepsi böyle saniyeler içinde gelişti başka bir sarhoş adam babamı arabayla 30 metre ileriye sürüklemiş yani babam oracıkta öldü. Sonra sekiz yıl amcam Gilde yaşadık ama nasıl ben evin hizmetçisiydim işte kahvaltıları yapardım hazırlardım çamaşırlar-toplardım yatakları düzeltirdim mutfaktan hiç çıkmazdim bulasik falan.
    Abim sobayi yakardı kömür taşırdı.
    Akşam yemeği hiç görmedik. Karşılık yok bakımsız okulda rezil olurduk üstümüz başımız sefilce. Artı abimi hiç sevmezdim çünkü annem gittiği zaman bir gün babam bizi evde çocuklarla oynayın diye kendi halimize bıraktı ve abim benle oyun oynuyorum diye o beni aldatarak yani yukarıya bak bir şey yapacağım bir oyun oynayacağız ama dediğimi yapacaksın ve kimseye Söylemeyeceksin tamam mı dedi. Ben de sevindim abim benden ilk defa oynamak istiyordu.
    Yani tavana bak dedi aşağı bakma ben de dediğini yaptım çünkü bilmiyordum niyeti neydi o ve altımi çıkardı ve ilişti bana ikimizde çocuk olduğumuz için o dokuz yaşındaydı ben altı yaşındaydım. Yine de kötü bir şey olduğunu hissettim kendimi ilk defa ömrümde altı yaşında kirli hissettim abimin kötü bir şey yaptığını fark ettim o günden sonra abimden de iyice nefret ettim zaten sevmiyordum. Çünkü hep hakkımı gasp ediyordu bana hiç iyi davranmıyordu ondan önce de beni sevmiyordu açıkçası.
    Üvey annem gelince kendi abimden korunaklı hissediyordum kendimi. Zaten o günden sonra hep kendimi abimden de korumam gerektiğini hissettim. Onun yanında pijamalarımı değiştirmezdim onu kovardım odadan öyle değiştirdim çıkmasa da üvey anneme söylerdim.Oda çıkarır da odadan sağ olsun.Sonra amcam Gilde kalırken ben 14 yaşındayken okuldan geldiğim zaman Yengem beni Teperek evden dışarı attı siktir git diye meğer abim kaçmış imiş o yüzden beni de atti sokağa.
    Nereye gideceğimi bilemedim hiçbir hedef olmadan yollarda yürüdüm tesadüf polislerin önündeydim ve onlara gittim dedim ki benim gidecek yerim yok beni yurda gönderin.Onlar da beni yordun koruma nöbet yerine gönderdiler bir gece orada başka Türk kızıyla karşılaştım yani almanyadayim ben onunla epey ağladık hayat hikayelerimizi anlatarak. Hatta tam 4 saat ağladık.Sonra amcam geldi beni almaya ama suçlu benmişim gibi beni azarladı niye gittin diye ve o günden sonra herkes bana kötü gözle baktı çünkü topluma benim kaçtığımı anlattılar. Evden atıldığımı değil.O zaten annemin adı orospuydu beni de orospunun kızı diye tokatlar di Yengem.Gel zaman git zaman tam 16 yaşındayken ben okuldan yine geldim bir bahaneyle yani abim kızlarından birisini almak zorundaymış bana git konuş dedi amcam tabii ki konusuyo gibi yaptım ama abim zaten istemediğini biliyordum istemiyor dedim aşağı indim.Ve o sebeple hepimizi dışarıya attı amcam kendisi o günün şokunu anlatamam kimseye ben sadece karısı bizi istemiyor diye biliyordum ama amcam da istemedi. Bir de biliyorsunuz ben abimden de kendimi korumak zorundaydım.
    Zaten acil abim o sıra gazete dağıtıyordu patronu ilçesi bize bir ev buldu ama ben abimden de korkuyordum aynı zamanda uyuduğum zaman hep yatak odasını kilitliyordum. Abim de sanırım o yaptı aklına mı geliyor bilmiyorum artık beni hep döverdi tepe tepe tepe döverdi hatta bir şeyi bahane edip.Ve ben çocuk yurduna gitmek zorunda kaldım çünkü öğretmenim yüzümün gözümün morlu onu gördü Stajyer olarak çalışırken doktorda çalışıyordum ve doktor öğretmenime ısmarlamış bu kızın hali ne diye. Neticede çocuk yurduna gitmek zorunda kaldım yedi ay orada kaldıktan sonra başkalarının vasıtasıyla bir aile beni oğluna istiyordu. O da sonraki kocamı aldı zaten. Ben de tam seviniyordum ki ailem var artık diye. Ama maalesef yanılmışım. Meğer benim ailem yok diye beni eve gelin almislar.İstediğimizi yapabilelim diye. Sonradan öğrendim ki ben hamile kalınca abisinin çocuğu olmuyor muş eski eşimin ve benim çocuk vermemi istediler. Hamilelik boyu eziyet gördüm çocuğum dünyaya geldi logusayken dövdüler.Hiç ayrı eve çıkarmadılar zaten bizim. Hep kaynana kayın peder görümce adam ben ve olan üç çocuğum aynı evde yaşadık. Ve benim hizmetçi değilde köleliğim hala devam ediyordu.13 yıl evli kaldım.
    Kimsesiz diye hep eziyet gördüm ama ben ailesizdim benim çocuğum ailesiz olmasın diye katlandım.Çocuğumu vermedim kaynıma ama kaynana benim ilk çocuğumu kızımı yani odasına aldı hiç beni anne bildirmedi yani ismim anneydi de anneymişim gibi davrandırmıyordu bana hep her şeye engel oluyordu evin içinde kocam desen oda annesinden tarafaydı yine kaldım yapayalnız.Etrafımda insan vardı güya aile vardı ama yine yalnızım ruhen. Ve artı hasta oldun önce alerjiler başladı sonra depresyon uykusuzluk. Sanki derdim yetmiyormuş gibi kocam kumarcı da olmuştu.Kayınpeder öldü adam iyice çığırından çıktı. Zaten görümce de annesiyle bir olup eziyet ederdi. O her konuda hep yalnız bırakıldım kimse ne sahip çıktı ne destek oldular.Boşandım gittim o evden üc çocuğumu alarak üç kere kadınlar koruma Derneği’ne kaçtım.Sonra boşandım ama öyle bir miras bıraktılar ki bana kayınvalidem kayınpederim o büyük kızımın bana düşmanlığı hala bitmedi.Hastalığın bir Ken iki oldu iki iken üç oldu derken tam dokuz tane rahatsızlıkları hala yaşamını sürdürmeye çalışıyorum. Ve üç çocuğum evlendiler kendi işleri düşerse bana gelirler işleri düşmediği zaman da uzaklaşırler ben de evde olduğum zaman hiç kimse senin de şu işin bu işin olacak mı diye sormazlar. Yeniden hayat arkadaşıma maalesef bulamadım işte hep arkam olmayışından hepsi ayni ezmeye geliyor sanki.Sürekli boşandıktan sonra 20 yılımın yarısını psikologlar da geçirdim hala da psikoloğa gidiyorum. Gözyaşlarım benim arkadaşım oldu. Varolan arkadaşlıklarımı da büyük kizim bitirdi.
    Hala çabalıyorum işte…

    Evet hayatımı dizide işlemenizi isterim bu beni çok memnun eder saygılarımla Almanya’da iki yaşından beri yaşamış büyümüş türlü cilelerle hala hayatını sürdüren bir bayanım 50 yaşındayım…

Etiketler